Ticaretle Başlayan Kutsal Evlilik

0

– Hz. Peygamber’in (s.a.a) kişiliği Mekke toplumunda parlamaya başlamıştı.

Hz. Hatice’nin Malları ile Ticaret

Hz. Peygamber’in (s.a.a) kişiliği Mekke toplumunda parlamaya başlamıştı. Çünkü sahip olduğu yüksek ahlâk, yüce ciddiyet ve gayret, güvenirlik ve doğru sözlülük gibi erdemleri herkesin dikkatini çekmişti. Dolayısıyla insanların kalbinde büyük bir sevgi ekseni durumuna gelmişti. Kaldı ki o, temiz bir ailenin evlâdı idi. Fakat yoksulluk Ebu Talib’in yakasını bırakmıyordu. Bu yüzden Hz. Peygamber ‘in (s.a.a) de içinde yaşadığı bu ailenin sorumlusu sıfatı ile Ebu Talip, yirmi beş yaşına giren bu saygın yeğenine Hatice b. Huveylid’in mallarını ortak sıfatı ile satma girişiminde bulunmayı teklif etti.

Ebu Talip, Hatice’ye koşarak bu meseleyi açınca, kadın büyük bir sevinç içinde teklifi hemen kabul etti. Çünkü Hz. Peygamber (s.a.a) hakkında olumlu bir izlenime sahipti. O nedenle de Hz. Peygamber ‘e, mallarının ticareti için yolculuk yapan diğer insanlara verdiğinin iki katını verdi.

Hz. Peygamber (s.a.a) böylece şam’a doğru yola çıktı. Yolculuğunda Hatice’nin kölesi Meysere yardımcısı idi. Güzel huyu ve ince duyguları sayesinde Meysere’nin sevgisini ve saygısını kazanmayı başardı. Ayrıca güvenirliği ve zekâsı sayesinde yaptığı alışverişten en büyük kârı elde etmeyi becerdi.

Yine bu yolculuğu sırasında bazı çarpıcı kerametleri görüldü. Kervan Mekke’ye dönünce Meysere, gördüklerini ve işittiklerini Hatice’ye anlattı. Kölenin anlattıkları Hatice’nin Hz. Peygamber’e (s.a.a) daha fazla önem vermesini, ilgi duymasını sağladı ve onu Hz. Peygamber’le (s.a.a) evlenmeye teşvik etti.

Bazı tarihçiler, Hz. Hatice’nin Resulullah’ı mallarının ticaretini yapması için ücret karşılığında tuttuğunu ileri sürmüşlerdir. Oysa Yakubî, en eski ve güvenilir kaynaklardan biri olan tarih kitabında bu konuda şöyle diyor: Hz. Hatice’nin Hz. Peygamber’i (s.a.a) ücretle tuttuğu şeklindeki insanların sözlerinin aslı yoktur.

O, asla hiç kimsenin ücretlisi olarak çalışmadı. Nitekim İmam Hasan Askerî’nin (s.a) verdiği bilgiye göre babası İmam Hadi (s.a) şöyle buyurmuştur: Resulullah, Huveylid kızı Hatice’nin kâr ortağı olarak ticaret amacı ile Şam’a giderdi.

Kutsal Evlilik

Hz. Peygamber (s.a.a) gibi kişiliği ile herkesten üstün olan bir kişinin, büyük amaçları ve değerleri ile uyum sağlayacak, kendisi ile beraber cihat yolculuğunu ve sıkıntılarla dolu çabasını sürdürecek, zorluklarına ve meşakkatlerine sabredecek bir kadın ile evlenmesi gerekirdi. O günlerde Hz. Peygamber’e (s.a.a) ve sözünü ettiğimiz göreve uygun düşecek Hatice’den başka bir kadın yoktu. Bu birlikteliği yüce Allah’ın dilemesi sonucunda, Hz. Hatice’nin kalbi bütün duyguları ile Hz. Peygamber’e yöneldi ve onun yüce şahsına bağlandı. Hz. Hatice (r.a) Kureyş kabilesinin en şerefli, en zengin ve en güzel kadınlarından biri idi. Cahiliye döneminde “Temiz Hanım” ve “Kureyş’in Hanımefendisi” gibi nitelemeler ile anılırdı. Kabilesinin bütün erkekleri onunla evlenmek için güçlü bir arzu içinde idiler.

Hz. Hatice’ye Kureyş kabilesinin önde gelen erkekleri talip oldu. Tekliflerini kabul etmesi için ona maddî vaatler sundular. Fakat o bu tekliflerin hepsini reddetti. çünkü meseleleri ölçüp tartan üstün bir akla sahipti. Fakat Hz. Peygamber’i (s.a.a) seçti. Çünkü onda asalet, üstün seçkinlik, yüce ahlâk ve değerlerin toplu olduğunu gördü. Bu yüzden onun yücelik alanına girmeyi isteyerek ona eş olmak istedi.

Tarihî kaynakların ağırlıkla verdikleri bilgiye göre evlenme arzusunu ilk ortaya koyan taraf Hz. Hatice oldu. Bu arzu üzerine Ebu Talip, ailesini ve birkaç Kureyşliyi yanına alarak Hz. Hatice’yi o sırada velisi olan büyüğünden istemeye gitti. Bu veli, Hatice’nin amcası Amr b. Esed idi. Ağırlıkla kabul edilen görüşe göre bu olay Resulullah’ın (s.a.a) peygamber olmasından on beş yıl önce gerçekleşti.

Ebu Talip bu evlenme teklifi dolayısıyla yaptığı konuşmanın bir bölümünde şöyle dedi: şu Beytullah’ın Rabbine hamdolsun. O Rab ki, bizi İbrahim’in çocuklarından kıldı ve İsmail’in soyundan türetti ve bizi güvenli bir hareme yerleştirdi. Bizi insanlar üzerine hükümdar kıldı. Bize içinde yaşadığımız bu beldeyi bereketli ve kutsal yaptı…

Görmüş olduğun bu kardeşimin oğlu, kendisi ile ölçüleceği her Kureyşli erkekten mutlaka daha değerli, karşılaştırılacağı başka her erkekten mutlaka üstündür. Her ne kadar malımülkü az ise de, ahlâk yönünden hiç kimse ona denk gelemez. Malmülk gelip geçici bir nasip, kaybolmaya mahkûm bir gölgedir.

Bu yeğenimde Hatice’ye karşı bir arzu olduğu gibi, Hatice’nin de ona karşı bir arzusu vardır. Hatice’nin rızası ve emri ile onu senden istemeye geldik. Mihir malı, hemen verilecek olanı ile sonraya kalacak olanı dâhil olmak üzere benim yükümlülüğümdedir… şu Beytullah’a yemin ederim ki, bu yeğenimde büyük bir nasip, yaygın bir inanç ve olgun bir görüş vardır. Fakat Hatice daha sonra belirlenen mihri kendi malından tazmin etti. Bazı kimselerin: “Ne acayip şey! Mihir erkeklerin kadınlara karşı bir yükümlülüğüdür.” demeleri üzerine kızan Ebu Talip şöyle dedi:

Benim bu yeğenim gibi oldukları takdirde, erkekler en yüklü paralar ve en büyük mihirlerle talip olunurlar. Ama eğer evlenecek erkekler sizin gibi olurlarsa, ancak pahalı mihirlerle evlenebilirler.

Bazı kaynaklarda, Hz. Hatice’nin mihrinin Hz. Peygamber’in (s.a.a) kendisi tarafından karşılandığı kaydedilir. Bu görüşü kabul etmenin bir sakıncası yoktur. Çünkü Hz. Peygamber’in (s.a.a) Hatice’ye verilen mihri Ebu Talip aracılığı ile karşılaması mümkündür. Hz. Peygamber’in (s.a.a) insanların kalplerinde ne kadar yüksek bir konumu olduğunu ve Haşimoğulları’nın ne kadar şerefli ve üstün bir derecenin sahibi olduklarını Ebu Talib’in evlenme teklifi sırasındaki konuşmasından anlamamız mümkündür.

Bunları da beğenebilirsin Diğer Yazılar