Kars Ehlibeyt

  Resul-i Ekrem’in (s.a.a) kendisi de savaşlarda eşlerini kaybetmiş ve sığınağı olmayan bazı kadınların hem geçim ve bakım sorumluluğunu üstlenmek hem de siyasi bir taktikle bazı arap kabilelerini İslam’a cezbetmek maksadıyla o kadınlardan bazılarını nikahladı. Şimdi Resulullah’ın (s.a.a) evlendiği kadınların genel durumuna kısaca bir göz atalım.

  Sevde: Kocası Habeşistan’dan döndükten sonra Mekke’de vefat etmiş ve sığınağı olmayan kimsesiz bir kadındı.

Ümmü Seleme: Yaşlı bir kadın olan Ümmü Seleme’nin kocası Uhud Savaşı’nda aldığı yarayla vefat ettiği için bakıma muhtaç bir kadındı.

  Cuveyriye: Beni Mustalak Kabilesi’nin emiri olan Haris’in kızıydı. Medine yakınlarındaki bir bölgede yaşıyordu. Müslümanlar Beni Mustalak Kabilesi’ne saldırdıklarında  kocası o savaşta öldünce o da müslümanlara esir düştü. Resulullah (s.a.a) onu ensardan olan bir şahıstan satın alarak serbest bıraktı ve daha sonra da nikahına aldı.  Bu haber babası Haris’e ulaşınca Medine’ye gelerek İslamiyet’i kabul etti ve kabilesine döndü.  Onun dönmesinden sonra da Beni Müstalak Kabilesi’nin büyük çoğunluğu iman etti.

  Ümmü Habibe: Babası Ebusüfyan olmasına rağmen Resulullah’a iman etmiştir. Kocasıyla birlikte Habesişistan’a hicret etti. Kocası Habeşe’de vefat etti ve Ümmü Habibe kimsesiz kaldı. Bunun üzerine  Allah Resulü (s.a.a) onu nikahladı.

  Hafsa: İlk önce Huneys’in oğluyla evlendi. Kocası Bedir Savaşı’nda aldığı yarayla yaşamını yitirdi. Kocasının vefatından sonra da Resulullah (s.a.a) onunla evlendi.

  Resulullah’ın (s.a.a) Zeyneb binti Cahş ile evlenmesinin başka bir nedeni vardı. O hikmet şudur; Zeyneb, Resulullah’ın (s.a.a) evlatlığı olan Zeyd ile evliydi. Daha sonraları birtakım sebeplerden dolayı Zeyd ile Zeyneb boşandılar. Cahiliyet dönemi adetlerine göre kimse evlatlığının eşiyle evlenemezdi.  Resulullah (s.a.a), bu yanliş cahiliye adetini ortadan kaldırmak için Allah’ın emri üzerine Zeyneb’in boşanma iddeti sonra erdikten sonra onunla evlendi ve bu cahiliye adetini ameli olarak ortadan kaldırdı. Resulullah (s.a.a) halkın olası suçlamalarında endişe ediyordu ve “Hem hatırla o vakti ki, o kendisine Allah’ın nimet verdiği ve senin de ikramda bulunduğun kimseye: “Hanımını kendine sıkı tut ve Allah’tan kork” diyordun da nefsinde Allah’ın açacağı şeyi gizliyordun. İnsanlardan çekiniyordun. Halbuki Allah kendisini saymana daha layıktı. Sonra Zeyd o kadından ilişiğini kestiği zaman, biz onu sana eş yaptık ki, oğulluklarının ilişkilerini kestikleri hanımlarını nikahlamada müminlere bir darlık olmasın. Allah’ın emri de yerine getirilmiştir. “  (Ahzab-37) ayetinin inmesiyle endişesi rahalığa dönüştü.

  Kısa ve dertli toplu sunmaya çalıştığımız yazımızda Resulullah’ın (s.a.a) ömrünün son 13 yılında gerçekleştirdiği bu evliliklere baktığımızda hazretin  evliliklerinin bakıma muhtaç, kimsesiz kadınların sorumluluklarını üstelenip, onların sıkıntılarını hafifletmek, düşmanlarlarla barış ortamını sağlamak ve ilahi hükümleri öğretmek amacıyla gerçekleştirdiğini anlıyoruz. Bu evliliklerin hiçbirinde nefsi ve maddi bir amacın olmadığı açık ve nettir.