Kars Ehlibeyt

Ey Azîzan, dikkat buyurula ki: asıl masal bu sözlerdir. "Onlar şeytanların (ayartıcıların) Süleyman'ın mülküne (Adalet yönetimine) karşı düzüp koşarak okuduklarına tabi oldular.." (Bakare, 2/102).

Süleyman (A.S.), Tabiî Hukuk'un temel ve evrensel değişmez ilkelerine göre yöneten bir örnek yönetici, bir peygamber idi. Karıncanın gönlü onun "tahtgâhı" idi. "Kalb-i mûru tahtgâh eyle, Süleymanlık budur" (Nazîm). Süleyman kuş dilin bilir dediler / Süleyman var Süleyman'dan içeri (Yunus). Temel ve evrensel Tabiî Hukuk ilkeleri Mutlak İyi'den kaynaklanır. Bunlar "masal" olarak nitelenir ve el'an ve erzel olanlar Süleyman'dan içeri Süleyman'a karşı kin ve gayz hezeyanları püskürtmeye kalkışırsa, o toplumda önce "Hak yok, vazife vardır", sonra "ödevimizi şef belirler", daha sonra "ödevimiz ulusal çıkarımızdır", nihayet "tüm insanlar aynı ulusdan olmadığına göre, çıkar savaşı kaçınılmazdır, bireysel düzeyde de böyledir, benimle aynı ulusdan olmamasına rağmen benim elimde olmayan servete sahip olma küstahlığını gösteren kimseleri boğarak servetlerini ele geçirmek, ahlâksızlık ve canavarlık değil, aksine Savaş Ahlâkı'nın gereğidir, ya öldür ve soy, yahut öldürülüp soyulmayı bekle!" zihniyeti hâkim olur. İşte "gericilik" budur, yoksa Rahman ve Rahîm Allah'ın İsm-i Celâlini anmak, "besmele çekmek" değildir.

İyi'nin kaynağından kesilmenin ve İyi'nin kaynağına çağırmanın suç sayılmasının sonucu "çeteleşme"dir. Hele Dünya'yı ele geçirmeye çalışan bir "süper güç" çetesi; "karanlıkların gücü adına", bilinçsizlik ve bilgisizlik karanlığından yararlanıp ikide bir haramî baskını yapıyorsa, Irak'dan sonra İran'ı boğup soyma tertiplerine karşı AB "hristiyanları" ve İslam Konferansı "Müslümanları" da bu süper çeteyi engellemek şöyle dursun kınamaktan bile korkuyorlarsa, ülkemizde de bir yandan İlhan Arsel'in yaptığı gibi "İslâm'ı hedef gösterme" yayınlarından, diğer yandan "ergenekon çetesi", "tapu çetesi" gibi alâmetlerden başka ne beklenir? –"Allahın rahmetinden ümîd kesilmez!" Çok alâmetler belirdi gelmeden! (Süleyman Çelebi). Kararmış günlerim bir toylasın gel! / Dedem Korkut gelip boy boylasın, gel! (Fakıyr).