Kars Ehlibeyt

Rafsancani, mektupta, analizimizde yerverdiğimiz görüşleri “nizam” adına kaygı olarak Hamenei’ye iletti ve ondan tedbir almasını istedi.

Mektubun en trajik kısmı şöyle diyordu: “Eskilerden kim kaldı, bir siz, bir de ben. Devrimin ana kolonları olan bizlerin bir kısmı şehid oldu, diğer bir kısmı da sağda solda, dağınık vaziyette. Hatırlarsanız halk devrimin ilk yıllarında Dr. Beheşti, bendeniz ve sizi kasdederek ‘İmam’ın üç yaveri’ sloganını atıyordu. İşte bu grubun üyesi olarak bendeniz, fitneci Ahmedinejad’ın iftira, tahkir ve hakaretleriyle karşı karşıyayım.”

Rafsancani, Hamenei’den, Ahmedinejad ve çevresinin kendisine yönelik suçlamalarına tepki göstermesini istiyordu. Hamenei bunu yapmadı. Hatta mektubuna cevap alamayan Rafsancani’nin ani bir ziyaretle (çatkapı bile denebilir!) bizzat Hamenei’nin yanına gitmesi bile sonucu değiştirmedi. Hamenei anlamlı biçimde sessiz kaldı.

Rafsancani, bu cereyanın (usuliler) siyasi nizamı ele geçirmeye çalıştığını ve devrimin temel ilkelerini rayından çıkaracağını öne sürüyordu. Ne bu tehdit değerlendirmeleri, ne ikazları, ne de çağrıları eski arkadaşlarından beklediği tepkinin gelmesini sağlayamadı.

Önümüzdeki günlerde Musavi’ye yakın bazı isimlerin, seçimi kaybetmelerinin sebepleri arasında Rafsancani ile özdeş görünüm vermeyi sayması bizi şaşırtmamalıdır.

Seçmen, Ahmedinejad’a birinci turda ezici bir üstünlükle seçimi kazandırmakla acaba Rafsancani’nin kaygısını kendisi için bir umut olarak gördüğünü mü ortaya koymuş oldu?

Seçmen, İslam devriminin taşıyıcı kolonlarından biri olan; Amerikan tarihine atıfla söylersek, İran’ın kurucu babalarından sayılabilecek ve ikinci cumhuriyetin kudretli lideri Rafsancani’yi adeta tarihten sildi. Rafsancani’nin, Ahmedinejad’ı Beni Sadr’a benzetmesi bile seçmeni caydıramadıysa buradan çıkarılması gereken tek sonuç, İran’da artık Rafsancani’nin döneminin kesin olarak kapanmış olduğudur.

Cumhurbaşkanlığı seçimi, İran’da siyasetin muhafazakar, dindar ve sağ kesim ile seküler akım arasında tam da Türkiye’dekine benzer şekilde bölündüğünü gösterdi. Fazlasıyla kamplaşmış ve tansiyonu yükselmiş İran siyasetinde Ahmedinejad’ın yüzde 62, Musavi’nin ise yüzde 32 oranında oy alması seçmenin veya halkın kimlik ve maişet meselesini herşeyin üstünde tuttuğunu kanıtlıyor.

22 Hordad (12 Haziran) seçimleriyle Ahmedinejad taraftarlarının ifadesiyle “üçüncü devrim” başlamış oldu. Ahmedinejad artık üçüncü cumhuriyetin lideridir ve öyle anlaşılıyor ki bundan böyle bu siyasi cereyanı bulunduğu yerden söküp atmak o kadar da kolay olmayacaktır.

Hatemi’nin reform hükümetini Rafsancani’nin kalkınmacı hükümetinden sonra üçüncü cumhuriyet sanmakla yanılmışız meğer. Demek ki seçmen, aslında Hatemi ile Rafsancani arasında fark gözetmiyormuş.

Seçmen, öyle görünüyor ki Musavi’de belirsizlik buldu. Reformlar, dışpolitika, ekonomi alanlarında vadedilenlerin İran’ı istikrarsızlaştırabileceği endişesi, seçmenin Ahmedinejad’ın “devrim sayesinde zenginleşmiş” olanlara karşı fakir fukaranın hakkını savunmasına değer vermesini sağlamış olabilir. Ayrıca Musavi yoksullara destek olacağı sözünü verirken, Ahmedinejad o sırada sözkonusu desteği uyguluyordu. Her ne kadar Musavi, “İran seçmeni sosyal yardımlar karşılığında oyunu satmaz” dediyse de seçmen sosyal destekleri Ahmedinejad’ın “kerim devlet”inin lütfu olarak gördü ve bu yardımların kesilmemesini istedi. Sosyal yardımların sandıkta etkili olduğu her seçim iklimi için konu edilen değerlendirme muhtemelen İran için de söylenecektir: Sosyal yardımlarla oy alınması, İran halkının içinde bulunduğu fakrü zarurete işaret edebilir ancak!

Tam da böyle değil kuşkusuz. Sosyal destek dediğimiz hizmet türü, Batıda liberal demokrasinin dahi vazgeçmediği bir uygulama değil mi? Daha sosyal bir hükümetin böyle destekleri öncelikle benimsemesinde hayrete düşecek ne olabilir?

Önümüzdeki günlerde Ahmedinejad’ın zaferi üzerine konuşup yazacağız kuşkusuz. Fakat şimdilik şu kadarını söyleyelim ki 12 Haziran’da sandıktan çıkan ezici üstünlük hiçkimsenin beklemediği bir sonuçtur. Bu sonuç üzerine ciltlerce kitap yazılsa yeridir. Biz de aklımızın erdiğince bu konu çevresinde analizler yapacağız.