Kars Ehlibeyt

Hz. Ali (a.s) bir gün ashaptan birine şöyle buyurdu:

“Kendimle Fatime’nin (a.s) durumunu sana anlatmamı istiyor musun?

 Fatime o kadar evime su getirdi ki,
bedeninde kırba iz bıraktı; o kadar el değirmeniyle buğday öğüttü ki elleri nasır bağladı;
o kadar evde temizlik yaptı, evi süpürdü ve kazanın altında ateş yaktı ki elbisesi eksilip bozardı.
Bu yüzden Fatime’ye; “Peygamber’in huzuruna gidip durumu O’na beyan edecek olursan,
ev işlerinde yardımda bulunacak bir hizmetçi verir sana.” dedim.

Fatime (a.s) bu tavsiyeleri kabul edip Resulullah (s.a.a)’in yanına gitti.
Ama Resulullah’ın bir grup sahabeyle sohbet ettiğini görünce ihtiyacını izhar etmekten utanıp bir şey söylemeden
geri döndü.

Resulullah (s.a.a) Fatime’nin bir hacetten dolayı geldiğini anlamıştı.
İşte bundan dolayı o günün sabahı evimize teşrif buyurdular, selam verdiler, biz de cevap verdik.
Eve dahil oldu ve yanımızda oturup şöyle buyurdu:

“Fatimeciğim, dün gece ne maksatla bizim eve geldin?”

Fatime (a.s) hacetini arz etmekten utandı. Bu sırada ben şöyle dedim:

“Ya Resulellah! Fatime eve o kadar su taşımış ki, kırbanın bağı göğsünde iz bırakmış,
o kadar el değirmeni çevirmiş ki elleri nasır bağlamış, o kadar ev işlerinin temizliğinde çalışmış ki elbiseleri
bozarmış, yemek yapmak için o kadar kazanın altında ateş yakmış ki, elbiseleri kararmış.
Bundan dolayı ona: “Eğer babanın yanına gidip bir hizmetçi istemiş olursan seni bu durumdan kurtarır” dedim.

Peygamber (s.a.a)’in gözleri yaşarıp şöyle buyurdular:

“Fatimeciğim! Hizmetçiden daha hayırlı bir ameli sana öğreteyim mi? Her gün otuz üç defa “Subhanellah”,
otuz üç defa “Elhamdülillah” ve otuz dört defa da “Allah-u Ekber”[20] zikrini söyle;
bu zikir yüz defadan fazla değildir; fakat bunun amel defterinde bin sevabı vardır.
Fatimeciğim! Eğer bunu her gün sabahleyin söylersen, Allah dünya ve ahret işlerinde sana kifayet eder.”

Fatime (a.s) babasına cevap olarak üç defa şöyle dedi: “Allah ve Resulünden razı oldum.”

Bihar’ul-Envar, c. 43, s. 82 ve 134.