Kars Ehlibeyt

Ey Zeyneb!

Ey damaklarda, amaçlar için, Ali’nin dili!

Kendi halkına söyle!

Ey kadın!

Ey mertlere, cesurlara bu sıfatları öğreten!

Senin aşk ve derdini can ve gönüllerinde duyanlar sana muhtaçtırlar.

Hem de her zamankinden çok...

Bu eski ve yeni sömürünün, bozulmuş gelenek ve kurumların, modernist ilericilerin oyuncağı olanları;

Bir şehrin başındaki güçlü feryadın gibi bir feryatla, Kasvet ve vahşet şehrini,

ki şehri onunla ezmiştin  bir sarayın temellerini,

 saltanat ve cinayetin sarayını sallamış, titretmişsin!

karıştır, sinirlendir, canlandır! 

Tâ ki kendi kendilerine canlanıp sinirlenerek, etraflarını saran örümcek ağı perdelerini yırtıp parçalayabilsinler.

Tâ ki bu kötü ve yıkıcı tufanın çağdaş biçimine karşın, durmayı öğrensinler!

Bu korkunç ve tehlikeli makinayı,

ki bu onlardan, insanlardan yeni oyuncaklar yapmak için,

 sonra yeni sömürü düzeni kurmak, modern uyutmalar için,

 başıboş günleri artırmak için,

sermayedarların piyasaya sunduklarını ihtirasla yutabilmek için,

 burjuvazinin zevk verici yoğun hevesleri için,

 ruhsuz yeni soyluluğun daha ilginç görünümü olan yalnızlık,

 tecrid ve unutulmuşluğu için müreffeh toplumu hedefleyen bomboş bir yaşamla uğraşmak için yapılmıştır.

 kırıp parçalasınlar!!

Ve kendilerini eskinin saygın köleliğinden, yeninin saygın piyasasından.

senin mesajının parıltılarıyla kurtarsınlar!

Ey amaçta Ali’nin dili!

Ey Hüseyin’in mesajı gönül ve beyninde olan.

Ey Kerbela’dan gelerek şehitlerin mesajını,

tüm cellat ve canilerin baskılarına rağmen tarihin kulağına ulaştıran!

Ey Zeyneb!

Bize söyle !

Başınızdan geçeni söyleme!

O kan kırmızısı çölde ne gördüğünü söyleme! Orada,

cinayetlerin ulaştığı doruk noktasını da söyleme!

O günün acısından sonra,

Fırat’ın kenarında,

Allah’ın insanı melekleri niçin secde ettirdiğini de söyleme!

Ve Fırat sahilindeki gösteriyi ve durumu da söyleme!

Evet, Zeyneb!

Düşmanlarının ne yaptığını da , dostlarının tavrını da söyleme!

Evet, ey Hüseynî devrimin mesajı!

Biz biliyoruz,

 Biz, hepimiz,

 işitmişiz.

Senin Kerbela ve şehidler mesajını dürüstçe ulaştırdığını biliyoruz.

 Sen kendi varlığında söz üreten bir şehidsin!

Tıpkı damla damla kanıyla söz söyleyen şehid kardeşin gibisin sen.

Fakat söyle ey bacı!

De ki “ne yapalım?”

 Bir an bak ki biz ne çekiyoruz?

 Kulağını bir anlık bize ver ki, kendi isteklerimizi sana ulaştıralım.

Ey sevgili ve güçlü bacımız!

Ey kardeşinin emin ulağı!

Kerbela’dan gelerek tarih süresince tüm nesillere şehidlerin mesajını ulaştıransın!

Sen şehidliğin kıpkırmızı bahçelerinde yeni açılmış güllerin kokusunu can ve elbisesinde taşıyansın.

Ey Ali’nin kızı!

Ey esirler kervanının komutanı!

Bizi de bu kafilenin izinde kendine ulaştır!