Ehlibeyt (a.s) Şam’da

0
Hüseyin”in (a.s) ehlibeyti kolları bağlı olarak Yezid”in tertiplediği meclise götürüldü. Kolları bağlı olarak Yezid”in karşısına çıkarılan Ali b. Hüseyin (a.s) şöyle buyurdu:
أُنْشِدُكَ اللهَ يَا يَزِيدُ، مَا ظَنُّكَ بِرَسُولِ اللهِ (صلّي الله عليه وآله وسلّم) لَوْ رَآنَا عَلَي هَذِهِ الصِّفَةِ؟

“Ey Yezid, seni Allah”a ant veriyorum, eğer Resulullah (s.a.a) bizi bu hâlde görse sence ne yapar?”

Bunun üzerine Ehlibeyt”in kollarındaki ipler çözüldü.

İmam Hüseyin”in (a.s) kesik başı Yezid”in önünde bir yere koyuldu. Kadınlar, o mukaddes başı görmemek için arkada bir yer seçip oturdular.

Ali b. Hüseyin Zeynelabidin (a.s) de, Zeyneb (s.a) de Hüseyin”in (a.s) başını gördüler. Zeyneb (s.a) bu durum karşısında her iki eliyle yakasından yapışıp kalpleri sarsan hazin bir sesle şöyle dedi:

يَا حُسَيْنَاهُ، يَا حَبِيبَ رَسُـولِ اللهِ، يَابْـنَ مَكَّـةَ وَ مِنَي، يَابْـنَ فَاطِمَـةَ الزَّهْرَاءَ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ، يَابْنَ بِنْتِ الْمُصْطَفَي!

“Ey Hüseyin, ey Resulullah”ın habibi, ey Mekke ve Mina oğlu, ey Kadınların Hanım Efendisi Fatimet”üz-Zehra”nın oğlu, ey Mustafa kızının oğlu!”

Olayı anlatan şahıs şöyle devam eder: Zeyneb (s.a) orada olanların tümünü ağlattı ve Yezid de susmuştu artık. Bu arada Yezid”in evinde bulunan Haşimoğulları”ndan bir kadın Hüseyin (a.s) için ağlıyor ve şöyle diyordu:

Ey habibim, ey Ehlibeyt”imin efendisi, ey Muhammed (s.a.a) evladı, ey kumların ve yetimlerin baharı ve ey zinazade oğulları tarafından öldürülen!

Onu duyan herkes ağladı. Yezid bir çubuk istedi ve onunla İmam Hüseyin”in (a.s) dudak ve dişlerine vurmaya başladı.

Ebu Burze-i Eslemî yerinde duramadı ve Yezid”e hitaben dedi:

Yazıklar olsun sana Yezid! Fatıma”nın (s.a) oğlu Hüseyin”e (a.s) çukubla mı vuruyorsun? Oysa ki, ben Resulullah”ın (s.a.a), Hüseyin ve kardeşi Hasan”ın (Allah”ın selamı onlara olsun) dişlerini öperek “Siz ikiniz cennet gençlerinin efendilerisiniz. Allah sizi öldürenleri öldürsün, lanet etsin ve cehenneme atsın. Ne de kötü bir yerdir orası!” dediğini duymuş ve görmüş biriyim.

Yezid buna öfkelenerek onu meclisten dışarı çıkarmalarını emretti ve sonra da İbn-i Zebarî”nin şiirini okumaya başladı:

Keşke Bedir Savaşı”nda öldürülen kabilemin büyükleri olsalardı da,

Hazrec kabilesinin, kılıçlarımızın inmesiyle nasıl inlediğini görselerdi.

Görselerdi de bunun sevinciyle çığlık atarak “Ey Yezid, ellerin kırılmasın!” deselerdi!

Biz Haşimoğulları büyüklerini öldürerek, Bedir Savaşı”nın yerine hesap ettik.

Ahmed”in yaptıklarından ötürü, onun oğullarından intikam almazsam Hindifoğulları”ndan değilim!

Bunları da beğenebilirsin Diğer Yazılar