Kars Ehlibeyt

 Daha sonra eski elbiseli bir fakir de gelerek o zengin adamın yanında oturdu. Zengin adam hemen elbiselerini toplayarak fakirden biraz uzaklaştı. Resulullah (s.a.a) o adamın bu kibirli tavrından çok rahatsız oldu ve zengin adama: “Onun fakirliğinden, sana bir şeyin geçmesinden mi korktun?” buyurdular.

Zengin adam: “Hayır, ya Resulellah.” dedi.

Peygamber (s.a.a): “Senin zenginliğinden bir şeyin ona ulaşmasından mı korktun?”

Zengin adam: “Hayır!”

Peygamber (s.a.a): “Onun elbisesinin senin elbiseni kirletmesinden mi korktun?”

Zengin adam: “Hayır, ya Resulellah!”

Peygamber (s.a.a): “Öyleyse neden çekilerek kendini ondan uzaklaştırdın.”

Zengin adam: “Benim, beni aldadan, gerçekleri görmeme mani olan, her çirkin işi güzel, her güzeli de çirkin gösteren (şeytan veya nefs-i emmare isminde) bir arkadaşım var. Yaptığım bu kötü amel de, onun aldatmalarından biridir. Ben yanıldığımı itiraf ediyorum. Bu çirkin tavrımı telafi etmek için sermayemin yarısını karşılıksız olarak bu Müslüman fakire vermeğe hazırım.

Peygamber (s.a.a) fakir adama dönerek; “Bu bağışı kabul ediyor musun?” buyurdular.

Fakir adam: “Hayır, ya Resulellah!”

Zengin adam: “Neden?”

Fakir: “Çünkü senin gibi kibirli ve bencil olmaktan, amellerimin senin amelin gibi akıl ve mandıktan uzak olmasından korkuyorum.”[4]