Kars Ehlibeyt

 İmam (a.s)’ın yakınlarından bazıları durumu böyle görünce İmam’a; “İzin verin biz bu fasığı öldürelim!” dediler.

İmam (a.s), onların böyle bir hareketine izin vermedi. O adamın mekan ve tarlasının nerede olduğunu sordular. Daha sonra İmam (a.s) bir bineğe binip onun tarlasına gitti.

O adam yüksek bir sesle; “Benim tarlamın içinden gelmeyin, mahsulümü çiğnemeyin!” diye bağırdı.

İmam (a.s) o adama yaklaşıp bineğinden aşağı indiler. Gülümseyerek kenarında oturdular. Daha sonra şöyle buyurdular:

“Bu ziraata ne kadar masrafın olmuş?”

Tarla sahibi, “Yüz dinar.”dedi.

İmam (a.s), “Ne kadar (kâr) elde etmeyi ümid ediyorsun?”diye sordu

Tarla sahibi, “İki yüz dinar.”dedi.

İmam (a.s), “Bu üç yüz dinarı al, mahsul da senin kendi malın olsun. Allah Teala ümit ettiğin şeyi sana bağışlasın.”

Adam parayı alıp İmam’ın alnından öptü. İmam (a.s) gülümseyip geri döndü (oradan ayrıldı). İmam Sadık (a.s) ertesi gün camiye geldiler. O adam da camide oturmuştu. İmam (a.s)’ı görünce; “Allah Teala risaletini, hangi ailede karar kılacağını daha iyi biliyor” dedi.

İmam (a.s)’ın ashabı; “Dün ne diyordu, bugün ne diyor?” dediklerinde İmam (a.s) şöyle buyurdular:

“Siz dün bana; ‘müsaade edin bu adamı öldürelim’ dediniz, ama ben bir miktar parayla onu ıslah ettim!"

Bihar’ul- Envar, c. 48, s. 103.