Kars Ehlibeyt

Süleyman-i Deylemi isminde bir şahıs şöyle diyor:

İmam Sadık (a.s)’a arzettim ki: Filan adam, ,ibadet ve dindarlıkta şöyle böyledir...

 (onu İmam’ın yanında medhettim).

İmam Sadık (a.s); “Aklı nasıldır?” diye sordular. “Bilmiyorum.” Dedim.

İmam (a.s) buyurdular ki: “kuşkusuz sevap akıl miktarıncadır.”

Sonra şöyle buyurdular: “Beniisrailden bir adam, (havası ve suyu) çok güzel olan bayındır ve yeşillik bir yerde Allah’a ibadet ediyordu. Bir melek oradan geçtiğinde onu görerek Allah’a şöyle arzetti: “Allah’ım! Bu kulunun sevap ve mükafatını bana göster!”

Allah Teala, ibadetle meşgul olan adamın sevabını ona gösterdi. İbadet eden şahsın sevabı meleğe çok az geldi. Bundan dolayı, onun bu kadar ibadetle sevabının azlığına şaşırdı.

Allah Teala o meleğe şöyle buyurdu:

“Onun yanına git, meselenin sana aydınlanması için onunla arkadaş ol."

Bu emir doğrultusunda melek, bir insan şekline girerek onun yanına geldi.

Abid (ibadet eden): Sen kimsin? Diye sordu.

Melek: Ben Allah’ın bir kuluyum. Senin bu mekanda makam ve ibadet etmenden haberdar olduğumdan dolayı, buraya gelerek birlikte Allah’a ibadet etmek istedim.” dedi.

Melek o günü abidler geçirdi. Diğer günün sabahısı abide şöyle dedi:

“Buranın ne de güzel hoş hava ve sapalı yerin vardır! Gerçekten burası tam da ibadet edilecek bir yerdir.

Abid: Evet, her açıdan iyidir, ama buranın bir eksikliği vardır!”

Melek: o eksiklik nedir? Diye sordu.

Abid: Keşke Rabbimizin bir merkebi Olsaydı! Eğer Rabbimizin bir merkebi olsaydı, onu burada otlatırdık; artık bu ot ve yeşillikler zayi olmazdı!” dedi.

Melek: “Senin Rabbinin merkebi yok mu? “diye sordu.

Abid: Evet! Eğer mektebi olsaydı, bu otlar zayi olmaz ve boşu boşuna gitmezdi dedi.

Allah Teala meleğe vahyederek şöyle buyurdu: “Ben akıl miktarınca mükafat ve sevap veririm.” (Aklı az olduğundan dolayı sevabı da azdır.)

Bihar’ul-Envar, c. 1, s. 84 ve 14, s. 506.