Kars Ehlibeyt

“Ey Emir’ul mü’minin! Bu sıcak havada neden evden dışarı çıktınız?”

Hz. Ali (a.s): “Bir mazluma yardım etmek veya kalbi yanık birisine sığınak vermek için çıktım.”

Bu sırada korku ve istırap içinde olan bir kjadın gelerek imam (a.s)’ın karşısında durdu ve şöyle dedi:

“Ey Emir’ul Mü’minin? Kocam bana zülüm ediyor ve beni döveceğine dair de yemin etmiştir.”

Hz. Ali (a.s) bu sözü duyunca başını önüne eğdi ve biraz düşündü, sonra başını kaldırıp şöyle buyurdu:

“Hayır! Allah’a and olsun ki, gecikmeksizin mazlumun hakkı alınmalıdır.”

Bu sözü buyurduktan sonra: “Evin nerededir?” diye sordu kadın evini gösterdikten sonra Hazret kadınla birlikte onların evine doğru hareket etti. Hz. Ali (a.s) kapının önünde durarak yüksek bir sesle ev sahibine selam verdi. Renkli elbise giymiş bir genç evden dışarı çıktı. Hz. Ali (a.s) onu görünce şöyle buyurdular:

“Allah’tan kork! Sen hanımını korkutmuşsun, (bununla da yetinmeyip) onu evden dışarı atmışsın!”

Genç adam edepsizce sinirli bir şekilde şöyle dedi:

“Hanımıma ait olan bir işi seninle ne ilişkisi vardır? Allah’a and olsun ki, senin bu sözünden dolayı onu ateşle yakacağım!”

Hz. Ali (a.s), bu edepsiz ve kanunu çiğneyen gencin sözlerinden dolayı çok sinirlendi, bu yüzden kılıcını kınından sıyırarak şöyle buyurdular:

“Ben sana iyiliği emrediyor, kötülükten sakındırıyorum. Allah’ın emrini sana bildiriyorum; şimdi bana isyan edip Allah’ın emrinden mi çıkıyorsun? Çabuk tövbe et, yoksa seni öldürürüm.”

Hz. Ali (a.s) o gençle konuştuğu sırada oradan geçen bazı kimseler, İmama yaklaşarak Emir’ul Mü’minin lakabıyla o hazrete selam verip o genci affetmesini istediler.

O ana kadar Hz. Ali (a.s)’ı tanımayan genç, halkın hazrete saygı göstermesinden, kendisini Müslümanların lideri karşısındaki küstahlığını anlamış oldu. Kendisine gelerek utançla başını önüne eğdi ve şöyle dedi:

“Ey Emir’ul Mü’minin! Benim hatamı affet, emrine uyacağım, eşime mümkün olduğu kadar şefkatli davranmaya çalışacağım.”

Hz. Ali (a.s), o gencin bu çeşit sözlerinden dolayı kılıcını kınına bıraktı gencin kusurunu affederek evine girmesini emretti; kadına da, bu gibi şeylerin tekrarlanmaması için kocasına karşı iyi davranmasını tavsiye etti.

Bihar, c. 41, s. 11; c.87, s. 195.